سلام به همه دوستای خوب اهل دلم
شاید اون روزی که این وبلاگ رو باز می کردم هیچوقت انتظار همچین روزی رو نداشتم که نخوام دیگه بنویسم!
وبلاگ قبلیم رو بخاطر یک سری مسائل پاک کردم
وحالا دارم بخاطر یک سری مسائل دیگه واسه همیشه وب نویسی رو میذارم کنار!!!
بد جوری میخوام تنها باشم و مثل بچه ای که قراره دوباره متولد بشه می خوام از همه چی بگذرم و دوباره شروع کنم!به این میگن تحول
در هر حال چون این وبلاگ رو خیلی دوست دارم این وبلاگ رو تقدیم می کنم به
یاس عزیز
چون می دونم که اگه بخواد بنویسه می ترکونه و در عین حال توی این تابستونی خیلی کمکم کرد
می دونم که روزهای تنهایی و تشنگی اون هم توی کویر خشک غم خیلی سخته
اما شبهای کویر بر عکس روزهای کشنده اش ستاره هایی داره که می تونه بهترین را هها رو به آدم نشون بده
با آرزوی آرزوهای شما دوستای خوبم
تا همیشه
خدانگهدار
"مرتضی"