| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
دوچرخه زنگ زده قدیمی من
به قیمت سمند تیز پای او نبود اما کاش می دانستی که پاهای رنجور تاول زده ام برای شاخه گل خنده ات از انتهای دنیا رکاب زده بود! نفرین بتو که تک گل آرزوهای مرا بخاطر گلهای ویلایش پرپرکردی! |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386ساعت 9:11 توسط مرتضی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
این وبلاگ آخرین خونه و سرپناه من بعد از یک سفر طوفانیه
شاید پرنده امید من مرده اما هنوز نسیم زندگی پرهای شکسته اش رو تکون میده تا... "مرتضی" |
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 اسفند 1386 دی 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 |
|
RSS
|